donderdag 7 november 2013

Van naturen niet blond

Amsterdam Zuidoost - voor Miss Mundo - Op een ochtend belt mijn buurvrouw Marjo aan. Haar auto staat in Ouderkerk aan de Amstel, langs de weg zonder benzine. Natuurlijk wil ik haar helpen. Mijn eigen benzinetankmetertje is stuk en ik houd mijn dagkilometerteller in de gaten om te weten wanneer ik weer moet tanken. Na me een keer vergist te hebben, heb ik standaard een jerrycan met benzine als back-up in mijn auto staan. Dat komt nu ook goed van pas voor Marjo. In Duitsland ben je overigens verplicht om een volle jerrycan in je auto te hebben en krijg je een boete als je zonder benzine langs de snelweg komt te staan, maar dat terzijde. Marjo en haar tienerdochter Vanity stappen bij mij in de auto we rijden naar de gestrande auto. Marjo is nerveus uit angst of haar auto er nog zal staan.

Meteen na de brug over de Amstel, vanuit Zuidoost gezien, zien we op de Oranjebaan de auto staan naast de bushalte. Even draaien bij de kruising en ik parkeer erachter. We stappen uit en Marjo probeert haar auto te openen met de afstandsbediening. Dat lukt niet. De alarmlichten hebben sinds gisterenavond geknipperd en nu is de accu leeg. Met de sleutel in het sleutelgat steken, gaat de portier wel open maar gaat het benzineklepje niet open. De achterklep gaat ook niet open met de afstandsbediening. Wat nu?

Aangezien zij als aantrekkelijke vrouw met autopech meer kans maakt om hulp te krijgen stel ik voor dat zij bij het bedrijfspand naast de weg iemand probeert te vinden met startkabels. En dat ik dan haar dochter naar school breng in Amstelveen. Om veilig om te draaien bij de brug rij ik even de dijk op om te keren bij het naast de brug gelegen benzinestation. De dochter en ik kijken elkaar aan. Ik zeg tegen haar: “Om het hoekje waar je moeder gisterenavond was gestrand met een lege tank staat een benzinestation.” Vanity kan erom lachen.

Vanity afgezet op haar school. Teruggereden. Weer geparkeerd achter de gestrande auto. Marjorie heeft niemand kunnen vinden met startkabels in de auto bij het bedrijfspand. “Allemaal leaseauto’s en die hebben geen startkabels,” legt Marjorie uit. “Geen probleem. Om de hoek is een benzinestation met een garage heb ik ontdekt en daar hebben ze vast startkabels”, antwoord ik. “Om de hoek?”, vraagt ze verbaasd, “Oh.”

De pomphoudster leent ons de startbooster uit de garage. Terug bij de auto gaat Marjo in de chauffeursstoel zitten en probeert de gebruiksaanwijzing te vinden van haar auto om te lezen hoe ze de motorkap open moet maken. Ik leg mijn rechterhand op haar hoofdsteun, hang naar binnen toe en vraag met zwoele stem: “Mag ik even bij je benen?”. Ze kijkt me met een wantrouwige glimlach aan en plop daar open ik de motorkap. “Oh, zit de knop daar? Ik heb de auto pas net en heb het nog niet allemaal kunnen ontdekken,” excuseert ze zich. Startbooster aan de accu, benzineklepje gaat open, benzine erin en de auto is in een handomdraai gestart. “Motor laten draaien”, adviseer ik.


Met de stroom gaat de achterklep ook open. Daarin ligt een ongebruikte startbooster. Marjo: “Ik dacht al dat ik zoiets achterin had liggen maar dan moet de klep wel open gaan.” Terug bij de benzinepomp om de hoek tankt Marjorie meteen even extra benzine, bedankt de eigenaresse voor het lenen van de startbooster en legt uit dat de afstandsbediening om de achterklep te openen niet werkte. Dat ze de deur wel kon openen omdat daar nog een sleutelgat in zit. Prompt vraagt ze zichzelf hardop af: “Zit er geen sleutelgat in de achterklep?” Dan ontdekt ze het in het Volkswagen-logo. “Ah, nog nooit eerder opgemerkt!” We kijken elkaar aan. “Gaat lekker zo”, concludeer ik terwijl we beide in de lach schieten. Marjorie: “Van nature ben ik helemaal niet blond.” Ik wel, overigens.

©2013 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

Geen opmerkingen: