maandag 28 januari 2013

Koningin Beatrix zit onder de metro



Amsterdam Zuidoost - En als ik wil vertellen hoe groot mijn afstand van de troon is, luistert niemand -probeer een tjoerie te maken…- Terwijl ik dit schrijf, leest Jelle mee over mijn schouder. Hij kwam net binnen wandelen. Klopt op mijn schouder en zegt: "Ah jammer voor je. Maar ik luister wel." 


©2013 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

vrijdag 25 januari 2013

Red heel veel




En natuurlijk allemaal tegelijk: 
-Nieuwe WC bril nodig, red ik door niet te hard te gaan zitten.
-Nieuwe bril nodig, red ik door lelijk oud brilletje.
-Nieuwe telefoon nodig, red ik me door andere gedeeltelijk kapotte oude tel
-Auto spoed reparatie nodig, red ik niet, kan niet wachten (clou: spoed)
-Nieuwe schoenen nodig, red ik door te wachten tot het beter weer wordt voor schoenen.

En dan vraagt men me: 
"Red je het wel Auke?"
"Ja, ik red me heel veel."  


©2013 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

Miss Mundo: Nieuwe vrouw voor papa

Voor Miss Mundo - In de rij voor de kassa van de supermarkt kom ik twee klasgenootjes van mijn zoontje Jelle tegen. Het is ‘tussen de middag’. Het zijn Blessing en Giselle. Tijdens het wachten, hebben we een leuk gesprek. Eerst hebben we het over wat ik met Jelle’s verjaardag zal doen. Een fuif, met de hele klas dansen? Nee, dat vinden ze maar eng. De meisjes zijn pas elf jaar oud. Alhoewel Giselle best zelfverzekerd is. Giselle: “Ik ga mijn moves laten zien.” Zwemmen dan? Dát willen ze, ze reageren dolenthousiast. Ik bedenk hoeveel werk de verschillende scenario’s kosten en kom tot de conclusie dat ze allemaal in het zwembad donderen geen slecht idee is.

Dan komt het gesprek op de nieuwe vriend van mijn zoontjes moeder. “Hij is lang!” Ze zijn onder de indruk. Op mijn beurt vertel ik dat hij aardig en lief is voor Jelle en dat zijn moeder gelukkig is bij hem. “Maar zijn jullie dan uit elkaar?”, vraagt Giselle. Blessing rolt haar ogen: “Al lang!” Waarop Giselle vraagt: “Dus Jelle woont niet meer bij jou?” Hierop antwoord ik met trots: “Jawel, Jelle woont bij mij en logeert in het weekend meestal bij zijn moeder.” Daar moet Giselle even over nadenken en zegt dan: “Dat hoor je ook niet vaak.”

“Dus wat voor nieuwe vrouw moet het zijn voor de papa van Jelle?”, vraag ik de meisjes. “Een Nederlandse! Wit, niet bruin,” zeggen ze beide. “Jullie zijn hier geboren en ook bruin?”, stel ik kritisch, even verrast door hun reactie. Blessing: “Ja… of lichtbruin, zoals Jelle.” Blessing’s ouders zijn beide bruin en komen uit Ghana. De ouders van Giselle zijn ook bruin, Afro-Surinaams. Blessing: “Of Surinaams, dat is leuk.” Maar Ghanees zoals de moeder van Blessing mag niet. Ondertussen gaan mijn gedachten langs de vele mooie en intelligente vrouwen van Ghanese komaf die ik ken. “Dat is niet goed,” zegt ze terwijl ze nog diep nadenkt en mij daarmee verbaast.

Giselle: “Antilliaans! Dan gaat ze alles kopen wat Jelle wil!” Blessing: “Ja! Een Antilliaanse”. Jelle heeft alles wat hij nodig heeft, denk ik en zeg: “Van wiens geld? Van mij dus.” Dat is een foute redenering, maar ik wil even kijken hoe de dames erop reageren. Giselle: “Ja, dat is ook weer waar.” O.k.?!? Denk ik bij mezelf. Maar ze vinden toch dat het een Antilliaanse moet worden. “Of Surinaams…”, mompelt Blessing. Na het afrekenen lopen ze vrolijk terug richting school. En ik geniet nog na van het gesprek. Het zijn mooie pientere meiden. Jelle is in goed gezelschap.


©2013 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

donderdag 3 januari 2013

Opnieuw beginnen



Opnieuw beginnen

Zes gedichten in zes dagen tijd
om volgepropte gaten te openen
gestolde pijn te laten weglopen

Sluizen openen is overwinnen,
een overwinning die bevrijdt 
zoals de 4e naar de 5e mei leidt

De molensteen om mijn nek heb ik afgelegd
van volhouden, jaren doordouwen 
weer kunnen gaan en weer opstaan, 
eindelijk weer hopen, krachtig: Ja! 
En lopen

Maar ook een nederige nee. Ik viel,
heb het niet kunnen maken tot een edelsteen. 
Is het niet geworden tot sierraad van mijn ziel, 
maar tot een lidteken, zo gemeen

Erosie en nieuwe liefde zal het vervagen
het gevoel van falen ombuigen 
tot een richel om op te staan
en weer volledig voor het geluk te gaan 

En ja, ik ben vrij
tijd voor nieuwe liefde
voor nog meer gegeven kinderen
met de genade Gods om opnieuw te beginnen

Auke

(Gedicht nummer 6 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)


©2013 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

woensdag 2 januari 2013

Nee mama…




Nee mama…

Een meisje van zestien wordt vernederd. 
Een meisje van zestien wordt kapot gemaakt. 
Met een goed hart, met een lieve glimlach,
ze hoort het allemaal aan.

“Je bent te lelijk! Je bent te stom! Je bent van mij!
Je bent mijn persoonlijke slaaf! Ik maak je kapot!”
Zegt ze jaar in jaar uit tegen de kleine meid
Haar eigen moeder hoort het, pakt een kop 
waar ze nog wat wijn in stopt en lacht

“Zo grappig”

Een meisje van zestien met een mooi figuur, 
mooie kont, mooie borsten en een stel hersens…
Gehoorzaamt de vrouw des huizes
doet wat de mannen des huizes willen

Als ze niet op commando komt opdraven, 
verwensen ze ze haar, vervloeken haar
“Waar is dat kutwijf?!” 
“Waar is dat stomme kind?!”

Een meisje van zestien wordt vernederd. 
Een meisje van zestien wordt kapot gemaakt. 
Met een goed hart, met een lieve glimlach,
hoort het allemaal aan

Ik zit in de tuin, in de schaduw, 
op een plekje te min voor hen
Achter het huis zie ik de kinderen doodstil
als de dood voor de straf
‘Nu even niet, nu even niet’. 
Ze zijn bekaf. 

Een meisje van zestien wordt vernederd. 
Een meisje van zestien wordt kapot gemaakt. 
Een meisje van zestien met een mooi figuur, 
mooie kont, mooie borsten en een stel hersens…
Gehoorzaamt de vrouw des huizes
doet wat de mannen des huizes willen

Ik zit in de tuin, in de schaduw, 
op een plekje te min voor hen
Achter het huis zie ik de kinderen doodstil
als de dood voor de straf
‘Nu even niet, nu even niet’. 
Ze zijn bekaf.

“Nee schoonmama, ik weet niet waar de kinderen zijn.
Maar kan je zelf niet even de pan op het vuur zetten?”
Ik sta op: “Hier ik zal het voordoen.”
En nu heb ik opeens een grote mond?! 
Maar ze lachen, “Auke is zo grappig”

Auke

(Gedicht nummer 5 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)


©2013 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

dinsdag 1 januari 2013

Zwijgzaam




Zwijgzaam

Ik zag haar 
en wist wat er gebeurd was
ik zag het 
en wist wat er gebeuren zou

Zwijgzaam stond ik
in mezelf te schreeuwen:
“Pak het!
Pak het op en loop weg!”

Ik zag haar 
en wist wat er gebeurd was
ik zag het 
en wist wat er gebeuren zou

Keek, zag en draaide me om
Het pakken en weglopen…?
“En dan?!” Krijste ik zwijgzaam terug

Paar jaar later
zag ik haar
en wist wat er gebeurd was
en wist wat er gebeuren zou

Nog steeds werd ze uitgekotst
Nog steeds werd ze vertrapt

En ja, 
Het kind was weg.

Auke



(Gedicht nummer 4 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)


©2013 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright.