woensdag 17 oktober 2012

De saamhorigheid was mooi

Stadsdeelvoorzitter van Zuidoost
tijdens de BijlmerramppRonald Janssen
Artikel in opdracht van stg. Beheer Het Groeiend Monument voor de insert in de stadsdeelkrant van Amsterdam Zuidoost nummer 19.

Het is 4 oktober 1992. De gezagsvoerder van El Al vlucht 1862 Itzhak Fuks spreekt zijn laat‐ ste woorden om 17:35:25 via de radio met de verkeerstoren op Schiphol: “Going down, 1862, going down, going down, copied? Going down.”* Tien seconden later slaat het vrachtvliegtuig de hoek waar de flats Kruitberg en Groeneveen aan elkaar vastzitten geheel weg. Drie bemanningsleden en de enige passagier zijn op slag dood. Op de grond komen minstens 39 mensen om. Het is nu 20 jaar geleden dat de Bijlmerramp zich voltrok.

“Ik woonde hier al heel lang en je weet dat hier vliegtuigen over vliegen. Maar met een ongeluk, daar hou je geen rekening mee. Het toont aan hoe kwetsbaar je bent, het raakt de kern, want je hebt het gevoel dat je in je eigen huis veilig moet zijn,” zegt Ronald Janssen. Hij was net stadsdeelvoorzitter geworden toen de ramp gebeurde. Ronald: “Er kwam heel veel hulpverlening vanuit de landengroepen, vanuit de Ghanese en Surinaamse gemeenschappen, vanuit de bewoners zelf. De saamhorigheid toen in Zuidoost, dat was mooi. Dat hebben de landengroepen en wij niet weten vast te houden. Maar of dat nou erg is? Ik zou overigens ook niet weten hoe het wel zou moeten? Dat ebt na verloop van tijd weg want het leven gaat door en de wijk heeft een groot verloop van bewoners.” Tot hoe lang moeten we blijven herdenken? Ronald: “In principe zolang de mensen die het hebben meegemaakt het belangrijk vinden.”

Alles afgesloten

Ronald woonde tijdens de ramp op een steenworp afstand van waar het vliegtuig neerstortte in Kortvoort. Waar was u toen het gebeurde? Ronald: “Ik was ergens onderweg vanuit Zeeland. We wisten van niks, we hadden de radio niet aanstaan in de auto. En in die tijd hadden we nog geen mobiele telefoontjes. We merkten pas dat er iets aan de hand was toen we onze wijk niet in konden. Alles was afgesloten. We zijn op het politiebureau Flierbosdreef beland en ben daar ben ik bijgepraat over wat er aan de hand was. We hebben het stadsdeelkantoor geopend. Veel ambtenaren en raadsleden kwamen helpen. Vanuit het stadhuis waar het crisisteam zat, kregen we de vraag om informatietelefoonnummers te openen waar mensen heen konden bellen. We zijn met zijn allen de telefoon gaan beantwoorden, maar veel wisten we ook niet. Het is verbluffend hoe een groot apparaat van hulpdiensten en rampenbestrijding in één klap gaat draaien.”

*“Storten neer, 1862, storten neer, storten neer, begrepen? Storten neer.” Piloten gebruiken de term ‘going down’ om verkeerstoren te laten weten dat ze reddingswerkers moeten sturen naar de laatste positie die ze zien op de radergegevens van het vliegtuig.








©2012 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

Geen opmerkingen: