vrijdag 17 februari 2012

Poëzie spreekt tot de verbeelding


Justin Samgar: "Poëzie is een andere vorm van taal. 
Het is gevoel overbrengen, het raakt het gevoel."
Voor de Zuidoost.Amsterdam.nl - Op de nationale Gedichtendag (26 januari) droegen twee dichters, Justin Samgar en Amber Helena Reisiger, hun gedichten voor op het Metrostation Bullewijk. Justin: “Normale taal is voor de redenering en om dingen duidelijk te maken. Poëzie is een andere vorm van taal. Het is gevoel overbrengen, het raakt het gevoel. Spreekt tot de verbeelding. En dat is waarom ik het doe, ik wil mensen aanraken.”
Justin Samgar woont naast het metro-station in de Creative Community Heesterveld. Zijn bedrijf heet The Poetry Pusher. Hij verkoopt poëzie aan bedrijven, festivals en andere organisaties. Wat doet poëzie met jou? Justin: “Het is mijn manier om mezelf uit te drukken. Dat heb ik altijd al gedaan maar ik ben met poëzie nooit echt naar buiten getreden. Twee jaar geleden begon ik dat wel te doen en sindsdien ben ik ook succesvol. Daarvoor was ik bezig met ander werk, alleen maar geld verdienen. Ik kreeg een burn-out en ik moest daardoor eens kritisch naar mezelf kijken. Ik ontdekte dat een poëet zijn iets is wat ik wil! Dat besef had ik eigenlijk altijd al. Maar nu heb ik het vertrouwen en de zelfverzekerdheid om het ook te doen en om er mijn beroep van te maken.”
Rennende forens
Om beurten staan de twee dichters op een goudgeverfd aardappelkistje. De uitgesproken woorden weerkaatsen op het beton en worden geabsorbeerd door voorbijgangers. Regelmatig onderbreken de overrijdende metro’s en treinen de voor- dracht. Justin spreekt soms met de megafoon en gebruikt verschillende stemvolumes om nuances in zijn teksten kracht bij te zetten. Hij draait naar een forens die komt aanrennen en luidsprekend in zijn telefoon door de groep luisteraars loopt. Justin volgt hem met een draai, via de tele- foon reizen de woorden van de dichter ver- der en sneller dan de forens met haast.
Laagdrempelig en luchtig
Saskia Beer organiseerde alles. Ze probeert met haar project GlamourManifest met minimale middelen Amstel III op te vrolij- ken. Zo had ze al eens honderd goudgeverfde kabouters geplaatst. Saskia: “Ik doe dit vanuit de overtuiging dat dit gebied met minimale middelen een stuk aantrekkelijker kan worden. Ik ben van huis uit architect, maar er is zoveel gebouwd in Nederland dat er niet nog meer gebouwd hoeft te worden. Dertig procent van alle kantoren hier staat leeg. Maar dit gebied kan veel meer tot leven komen. Kunst is dan goed. Maar ook het laagdrempelig maken en de luchtigheid vergroten vind ik heel belangrijk.”

Auke VanderHoek


©2012 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

Geen opmerkingen: