zondag 17 juli 2011

Pico bestaat 36 jaar en gaat door


Oprichter Pico Records Kees Kuipers op 15 juli 2011 overleden
Amsterdam Zuidoost - Edumbe - Op vrijdag 15 juli is Kees Kuiper overleden. Hij was de oprichter en eigenaar van Pico Records. Zijn platenzaak was een begrip bij muziek liefhebbers en in de muziekindustrie. Hieronder één van zijn laatste interviews die hij gaf. Over zijn zaak, cultureel erfgoed en overleven in een moordende concurrentie strijd. Geschreven voor en gepubliceerd op Buurtleven.nl vorig jaar.

Pico Records bestaat dit jaar (2011) 36 jaar. In al die jaren is het uitgeroeid tot een belangrijke leverancier van het Surinaamse erfgoed. Volgend jaar neemt het huidige personeel, nu aandeelhouders, de zaak geheel over van eigenaar Kees Kuiper. Kees: “In onze beste jaren hadden we een winkel van 322 m2. Nu is het 133 m2. Maar wel met hetzelfde assortiment. Dat is even flink passen en meten. Maar het is gelukt.” In een verrekte klein kantoor, waar de cd voorraad zelfs boven het systeemplafond is opgeborgen vertelt Kees over zijn winkel.

Pico in de Canon van Amsterdam
Pico Records is een begrip in Zuidoost. In de Surinaamse en Midden- en Latijns-Amerikaans gemeenschappen in Nederland worden de winkelmedewerkers herkend. Eigenaar: Kees Kuiper: “Ik kwam een Surinamer tegen in Maastricht, ‘hé Pico’. Maar ook in het Buitenland. In Paramaribo kennen ze me ook, maar daar lopen dan ook heel veel Nederlandse Surinamers rond.”

Midden in de Poort klinkt de muziek
Mocht je toch een geheugensteuntje nodig hebben, Pico Records is de muziekwinkel naast de Albert Heijn in de Amsterdamse Poort. Waar zes dagen per week de muziek uit de speakers aan de gevels komt. Kees: “Binnenkort ook op zondag. Steeds meer winkels in de Poort gaan nu ook op zondag open.”

De beste jaren liggen in het verleden
“Negen jaar geleden zaten we op de hoek, dat waren de beste jaren. En nu hebben we de winkel teruggebracht naar 133 vierkante meter. Dat is wel even flink proppen en elke ruimte wordt gebruikt. De neergang in de muziekhandel begon toen de winkels in het centrum ook op zondag open mochten. Dat scheelde toch 2.500,- gulden aan omzet per week. En toen kwam Media Markt,” vertelt Kees.

Moordende concurrentie
Kees: “Ze zeggen dat het goed is voor de werkgelegenheid die mass-retail winkels. Maar ik had hier 11 mensen in dienst.” Een mass-retail winkel zoals de Media Markt heeft in verhouding veel minder personeel. En drukt vele kleinere winkels uit de markt. Kees is daar niet blij mee: “Zij verkopen hun muziek voor prijzen waarvoor ik het nog niet eens kan verkopen. En ze mogen alles ook nog eens terug sturen als het niet verkoopt. Ik zou willen dat ik iets terug mocht sturen naar de leverancier. Daarom kan je beter zeggen dat we na 36 jaar nog steeds staan.”

Belangrijk voor het Surinaamse erfgoed
Kees: “Het huidige team moet minstens nog 12 jaar door voordat zij met pensioen kunnen. Deze winkel is heel belangrijk voor het Surinaamse culturele erfgoed. We verkopen veel Surinaamse muziek en films. Als dit weg zou vallen, zou dat zonde zijn. We draaien nu veel op RnB, Soul en Latin muziek. Ook de kaartverkoop voor concerten is belangrijk. En daarbij verkopen we steeds meer muziek gerelateerde kleding en sierraden. Veel wat andere winkels niet aanbieden.”

De Hip Hop generatie koopt geen CD’s meer
Kees: “Daarbij verkopen we ook steeds meer muziek gerelateerde kleding en sierraden. De Hip Hop generatie koopt geen CD’s meer. Dat heeft de industrie ook aan zichzelf te danken. Als de prijzen van CD’s, toen 42,- gulden, niet zo hoog waren. Maar gewoon 5,- of 10,- euro dan zouden veel meer mensen kiezen voor een origineel exemplaar in plaats te downloaden.”

Cultuurverschil
Kees: “Het is ook een cultuurverschil. Als een blanke man hier binnen loopt voor de nieuwe uitgaven van Pink Floyd dan wilt hij niks anders. Een Surinamer komt hier binnen voor de nieuwste van die of die, maar hebben we die nog niet, dan vraagt hij wat we wel hebben en loopt met de nieuwste van een ander de deur uit. Onze klandizie laat zich graag in de winkel informeren over nieuwe muziek.”


In loondienst of eigen baas
Kees leerde het vak bij de V&D. Kees: “Maar ze wilde dat ik een concurrentiebeding tekende toen ze erachter kwamen dat ik ook een eigen winkeltje had. Ik moest een kiezen of voor hen werken of voor mezelf.” De keuze mag duidelijk zijn. In het oude Aanloopcentrum, waar nu de wijk Vogeltjesweide staat had hij een ruimte van 4x2 meter. Daarna verhuisde de winkel naar Ganzenhoef met zelfs een koffie corner die succesvol zelfstandig verder ging. Om uiteindelijk op de hoek in de Amsterdamse Poort te komen.


Begonnen in de G
Kees Kuiper woonde op kamers in Zuid toen hij een woning kreeg in Grunder. Later verhuisde hij naar Groenhoven. En nu is hij bezig om te verhuizen naar Gambia. Dus je blijft bij in de G hangen? Een echte ‘G’. Kees: “Ja, zo zou je het wel kunnen zeggen, haha.” Volgend jaar wordt de winkel volledig eigendom van het personeel. Kees: “Ze zijn nu aandeelhouders.” En wilt hij van zijn pensioen gaan genieten in Gambia.




©2011 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

Geen opmerkingen: