woensdag 15 december 2010

Op doek en in de stoel: Spike Lee


Amsterdam Zuidoost - ArenA Boulevard/Pathé ArenA - En Spike Lee kwam naar Pathé ArenA. Na de voorstelling konden bezoekers vragen stellen over zijn film Do The Right Thing. En weer werkt de film confronterend, roept het vragen op en laat de film de kijker nadenken.

Het was zijn derde film die hij 21 jaar geleden maakte. “Ik weet niet of het de juiste titel is, ik wist de titel voor deze film eerder dan waarover de film zou gaan,” beantwoordt Spike, met een komische noot een vraag. De film groeide uit tot een klassieker die zijn naam als regisseur wereldwijd vestigde.

Met veel stof
Aan het begin van de voorstelling excuseert de theatermanager Stephane Linguy voor de technische staat van de film: “Het is geen HD Digitale film. Het is een twintigjarige oude kopie. Met veel stof en krassen. Vergelijk het met een oude grijs gedraaide vinyl plaat waar je, ouderwets, de naald op zet.”

Tieners toen en nu
In de zaal zitten verschillende generaties. Papa en mama’s die zelf rebelse tieners waren toen de film uitkwam. En tieners van vandaag die de film voor het eerst zien. De dertigers zien nu veel meer terug in de film dan toen ze film voor het eerst zagen.

Herken de nuances
“Ik denk dat het de leeftijd is. Ik heb nu veel meer levenservaring,” zegt Melvin na afloop. “Ik herken de nuances nu veel beter. Ik snap nu ook waarom Mookie de prullebak door het raam gooit. Dat snapte ik twintig jaar geleden niet,” vult Peter aan.

Een film zonder vuurwapens
Een kijker merkt op dat in de hele film geen enkelen vuurwapen in beeld komt. Wat hij opmerkelijk vindt in vergelijking met de huidige films. “Vergis je niet,” legt Spike Lee uit: “Er zit nog steeds veel geweld in de film. Iemand die door wurging wordt gedood (Radio Raheem) vind ik veel heftiger dan dat iemand door zijn hoofd wordt geschoten.”

Liever een goed gesprek dan vragen
Peter en Melvin analyseren de vragen die in No Limit en Pathé werden gesteld aan de Amerikaanse regisseur. “Veel vroegen naar de bekende weg. Wat kan hij doen voor de mensen hier? Het is zoals Spike in No Limit zei: niet de hele tijd om hulp vragen maar zelf doen. Help je zelf,” vertelt Melvin. Peter: “Ik wilde meer een gesprek aangaan. Gedachten delen. Niet vragen waarom hij dit of dat nou had gedaan.” Melvin: “Ja! Meer een goed gesprek.”

Wat deed de plastic kreeft?
‘Het was een mooie’ dag besluiten de twee als ze samen met andere nog na staan te praten. “We zijn vergeten te vragen wat de plastic kreeft op de gril van de auto doet. In de scène waar The Mayor met Eddie op de grond ligt,” merkt Peter op.

©2010 Auke VanderHoek, op dit artikel rust copyright. 

Geen opmerkingen: