maandag 14 juni 2010

Helemaal betoeterd

Het voetbalcircus is nu ook voor de Oranje-fans begonnen. De eerste wedstrijd van het WK voor Oranje is gespeeld. 2-0. Mooi. Maar gelukkig heeft niemand onze straat met oranje plastic versierd. En als excuus: onze huizen zijn gebouwd van oranje bakstenen. En we hebben een gestoorde familie waar de stevig gedoseerde dochters zich zo sexy mogelijk in het Oranje hijsen. Dat is meer dan genoeg.

Fallujah-toeter
Gisteren heb ik hoogst persoonlijk de buurjongen toegezegd dat ik de vuvuzela, of zoals ik het noem Fallujah, toeter nog in zijn reed zou steken als hij er nog een keer op dat ding blaast. “Ja, maar, het is buiten.” Alsof hij het moest wagen om het bij mij binnen te doen. “Maar het is het WK?” “Ja en?! Het is een …, irritant terroriserend geluid. Ik werd er ook al gek van tijdens de Africa Cup.”

Geen voetbalfan
Tijdens de EK en WK de Oranje-gekte ontlopen is altijd al lastig. Nu is er ook nog eens het getoeter op TV en malloten die er live en direct in mijn oor blazen. En dolblij op de passagiersstoel met hun oom meerijden en uit het raam toeteren. De één zijn lol, de andere zijn verbazing. Nee, ik ben geen voetbalfan. En de komende weken worden zwaar. Ja, en natuurlijk ben ik ook wel zo hypocriet om dol enthousiast te zijn als Oranje of Kameroen in de finale staat. Dat dan weer wel.

Grote Beesie
Van alle acties van de winkels word ik ook flauw. Ik lig dan wel weer in een deuk van de bedrijfsleider van Albert Hein met zijn ‘Grote Beesie’. Ik heb er drie gekocht. Eén voor het vriendje van mijn zoontje. Eén voor mijn zoontje. En één voor mezelf. Ik kan mezelf er kostelijk mee vermaken, zo blij als een kind. Mooi meegenomen: de kinderen vermaken zich ook met mij als ambitieus poppenkast speler.

Verplicht leuk doen
Enfin. Verplicht voetbal. Als Buurtleven journalist moet ik verslag doen van alle versierde straten. De gezelligheid. En de gekte. Heb ik weer. Daarbij weet de buurt dat we een Nederlands-Kameroensstel zijn. Zijn we uitgenodigd om Nederland-Kameroen bij te wonen tijdens een grote barbecue op het veld achter in de wijk. Verplicht leuk doen. Jeu…

Naast de TV zitten
Nu helpt het wel dat mijn vrouw voetbalgek is. En mijn zoontje graag met haar meedoet. Mijn vader is dolgelukkig met eindelijk een schoonzoon die van voetbal houdt. Dat het een dochter is maakt hem niks uit. Zij gaan er goed voor zitten. Niks mag in de weg staan tussen hen en de TV. Ik ga naast de TV zitten. Het gezicht, de reactie en het enthousiasme van haar is mijn theater. Zo kom ik de wedstrijden door. Ze hebben, trouwens, net verloren. Geen sex dus. Das dus kut, figuurlijk dan.

Altijd wel ergens feest
En wie er mag winnen? Nederland? Afrikaans of een Zuid-, Midden Amerikaans team? Dan is het sowieso feest. Want dat is weer het voordeel van de Bijlmer. De Oranje gekte blijft je redelijk bespaard. Maar er is altijd wel ergens in de buurt een feestje van mensen die hun gelukkigste dag beleven.

Auke

Geen opmerkingen: