zondag 29 maart 2009

Pennen die niet schrijven


Verhuizen is een hels karwij. De ene keer een noodzakelijk kwaad en dan weer eens een welkome afwisseling. Afgelopen vrijdag was ik mijn moeder en mijn stiefpa aan het helpen om wat spullen over te sjouwen naar hun nieuwe tijdelijke woning in Middelie, Gemeente Zeevang, ergens ten noorden van Amsterdam.

Hun huidige huis in Warder, paar km ten oosten van Middelie, hebben ze verkocht en de nieuwe tijdelijke woning staat (nog steeds) te koop. Zolang het niet verkocht is, kunnen mijn moeder en haar man het huren zodat ze de tijd hebben om te kijken welk huis zij zelf gaan kopen. In ieder geval niet dit huis wat te duur en te onmogelijk is. Maar dat is een ander verhaal.

Het volgende huis van ma en stiefpa moet dan eindelijk het huis worden waar ze de rest van hun dagen kunnen slijten. Zodat mijn moeders last famous words: “Dit is de laatste keer dat ik verhuis!”, die ze twaalf verhuizingen eerder uitsprak, ook eindelijk eens voorzien kunnen worden van de daad.

Mocht je het allemaal niet meer kunnen volgen, dan maakt dat ook helemaal niet uit. Wat ik wil is namelijk je aandacht voor het volgende vragen. In het nieuwe huis staan nog spulletjes van de verhuurder. Een gepensioneerde vrouw die nu in Portugal woont en haar werkzame leven een vertaalster was. Eén van de kamers staat nog vol met prachtige boeken en een mooi bureau. Het ademt allemaal de sfeer van het schrijvers vak.

En dan kom ik in de schuur ook allemaal kistjes met rommeltjes en gereedschap etc. tegen. Waaronder een kistje met het etiquette: ‘Pennen die niet schrijven’. Dat prikkelt de fantasie en om deze prikkeling niet te bederven heb ik nog niet in de doos gekeken. Echter ik kan er niks leuks bij bedenken. Dus misschien weet jij een leuk verhaal te verzinnen bij volgende foto? Zo ja, krijg je van mij een fles wijn.

Auke

Geen opmerkingen: