dinsdag 3 februari 2009

Auke: zo blind als een molletje


Ik had geen spellingscontrole op mijn computer,
omdat ik van mening was dat het me lui zou maken.
Dat ik er te veel op zou gaan vertrouwen.

D of dt etc. De spellingregels moet ik gewoon van buiten leren
en de schade,
aangericht door een vervelende leraar Nederlands,
te niet doen.

Langzaam kwam ik op latere leeftijd achter de oorzaak
nu vandaag tot het volle besef,
dat ik geen letters zie.

Toch maar spellingscontrole geïnstalleerd…

Aan de ene kant schaamde ik me voor mijn fouten,
hoe kon ik zo dom zijn?
Waarom zag ik ze niet?

Aan de andere kant een bevrijding,
ik zie ze niet!
Ik zie geen letters.
Ik zie het niet als ik een letter oversla,
verkeerd plaats of zelfs totaal vergeet,
ik zie ze niet.

Letterlijk genomen zie ik de letters niet staan.

Dat is een handicap waar ik mee moet leren leven.
Dat kan, dat is een opluchting.
Spellingcorrectie, redacteuren etc.

Komt de vraag naar boven waarom niemand
dat ooit eens tegen me heeft gezegd:
“Yo, Auke je maakt steeds weer dezelfde domme fouten.”

Komt het besef naar boven, over de 'waarom'
Daarom had ik dus zoveel moeite met wiskunde,
natuurkunde, commerciële economie,
Duits en Nederlands…

Daarom lukte hem me niet om de kas snel en foutloos op te maken

Verdomme!

Als ik dat eerder had geweten.
Dan had ik niet zo vaak voor lul gestaan.
Dan had ik er iets aan kunnen doen.
Dan had ik niet zo vaak te hoeven falen.

Een diepe zucht, een grote opluchting.
Vandaar dus, daarom dus.
Blij dat ik er zelf achter ben gekomen.

Auke VanderHoek

Geen opmerkingen: