vrijdag 30 januari 2009

Langzaam word ik ouder


Een ‘10 Voor 12’ avond in de Bitterzoet (Amsterdam). “De deuren gaan open om 9.30 uur en de eerste act moet om 10.00 uur op”, vertelt een medewerker als ik er om 8.45 uur voor de deur sta. Een mooi excuus om een biertje te halen bij de oude vertrouwde Duivel. De reden dat ik in de stad ben? Een klein optreden van M.O. & Brakko later die avond in De Bitterzoet. Ze hoeven pas om 11.00 uur op. “Dus we hebben geen haast”, zeg ik tegen mezelf terwijl ik naar de Duivel loop.

Aan de bar, van De Duivel, zitten een drietal twintigers vol met passie de teksten mee te rappen van nummers die uit kwamen toen ik twintiger was. Q-Tip, Buckshot en Masta Ace met Brooklyn Dodgers. Ed O.G. & The Bulldogs met euhm… En ook Fat Joe en Big Pun met hun versie van 187 On The Under Cover Cop. Althans dat denk ik, corrigeer me als ik het verkeerd heb.

Met een warm aangenaam gevoel hang ik boven mijn biertje. Misschien dat de paar joints die gerookt worden ook aan dat warme gevoel bijdragen, wie weet? Ik vermaak mezelf met een gedachten over het geldende rookverbod in relatie tot de poging om De Duivel iets te verbieden. Lijkt me nogal een onmogelijke zaak. Enfin, ik vermaak me dus wel.

Ik bekijk het interieur, van wat er is overgebleven van het oude, in ieder geval het glas in lood, en wat is er nieuw? Vraag mezelf af wat de reden zou zijn geweest dat de bar naar de rechter helft (vanaf de ingang gezien) is verhuisd? En hoe lang geleden het alweer is dat ik voor het eerste voor het café stond? Oftewel, totaal overbodige levensvragen. “Het lijkt wel of de tijd stil staat”, is mijn gedachten. Mijn horloge geeft 9.30 uur aan en ik voel me best. Kan nog wel even blijven zitten, geen haast. Even de iPhone controleren op sms-jes. De iPhone geeft 10.10 uur aan.... "Verrek! Mijn tijd staat echt stil", zeg ik tegen mezelf.

Zwaai naar de barman, hij ziet me niet. "Yo!", roep ik; hij ziet me. "Mag ik even afrekenen?", "Ja, ‘tuurlijk", en hij loopt naar de kassa om te kijken wat de rekening is. Het was zijn collega die mij eerder bediende. Ik roep: "Het was één biertje!" Hij komt terug: "Wat zei u?", "Het was één biertje", "Oh, 2 euro"

Tijdens mijn wandeling naar de Bitterzoet heb ik een geweldig binnenpretje, “Krijg nou wat! Hij zei u tegen me?!” Terwijl ik de rokersruimte van de club binnen loop, ik zelf rook overigens niet, ben ik er nog steeds om aan het lachen. Ik groet mijn mannen: Spliff, M.O., Brakko, Mrs Jane Doe, Krulle, Dret, Mortier en de rest. Ze zijn blij me te zien: "Hé, ouwe!"

Auke VanderHoek

Geen opmerkingen: