dinsdag 11 november 2008

Bijlmer Style presenteert: De Straten van Zuidoost, recensie




Negentien nummers vol gerapt met verhalen en emoties zoals die door de auteurs en haar publiek worden beleefd en ervaren. Met een gevoel en taalgebruik zoals die hier in de Bijlmer wordt gesproken en verstaan. De plaat is recht voor zijn raap: wat je ziet, is wat je krijgt. En dat zal precies zo zijn als het beeld dat jij hebt van de Bijlmer. Rest de vraag: waar kijk je naar?!

Noem het Surinaamse vijf minuten, Antilliaanse DHL: het komt niet aan of in mijn eigen geval, ik ben in Eindhoven geboren, een Brabants kwartiertje. Het duurde even voordat de cd Bijlmer Style presenteert De Straten Van Zuidoost, op de juiste soundsystem belandde. Nu zit het eindelijk in mijn iTunes, te Laag Echtenstein. Het zorgt voor een zeer interessante discussie over wat goede smaak is op de redactie van dit magazine. Over smaak valt niet te twisten, toch is het een van onze dagelijkse zinnige bezigheden. Het album is een verzameling van hiphop artiesten die negentien nummers vol rappen met verhalen en emoties zoals door hen wordt beleefd en ervaren. Met een taalgebruik en gevoel zoals die hier in de Bijlmer wordt verstaan. De plaat is: wat je hoort, is wat je krijgt. En dat zal precies zo zijn als het beeld dat jij hebt van de Bijlmer. Rest de vraag: waar kijk je naar?!

Koetjes en kalfjes, snoepjes en smatjes

De sloop van de hoogbouw flat Dennerode is bijna voltooid. En hiermee begint het historisch beeld van de Bijlmer, met zijn betonnen hoogbouw, echt tot het verleden te behoren. Door het gapende gat, vanuit Diemen Zuid gezien, komt geen andere flat meer te voorschijn. Die flat is al geheel weg. Ik wil eigenlijk een traan laten gaan en mijn waardering voor de vergruisde flats uitte als ik onverwachts tot op mijn bot pijn wordt gedaan. “Al die kut zwarte mogen ze samen met die kut flats weggooien!”, aldus mijn collega, ongegeneerd. Weer eens tot tien tellen en verder lullen over koetjes en kalfjes.

Het verschil van het beeld in wat we beide hebben van de Bijlmer is illustratief hoe men het Bijlmer Style album zal zien en horen. De vormgeving is beroerd, er staan wel weer een paar zeer mooie foto’s in. Het gebruik van het lettertype, Old English-achtig, maakt de gedrukte tekst moeilijk leesbaar. “Die Me Kil… Diemer Killer? Die Me Kil… die mij killed? Ooh, ik heb het Die Ille Kil”, spreek ik terwijl ik voor het eerst de vormgeving bestudeer. Daarentegen dropt die kil, een gelijknamig, zeer aangenaam lied.

Ongeveer de helft van de tracks bevatten teksten over muziek die nou niet iets zijn om naar huis te schrijven. En zijn met dodelijke eenvoud inhoudelijk onderuit te halen. De andere helft laat me gewoon helemaal uit mijn dak gaan. Het verzameld werk slingert mijn oren tussen pijn, van ‘auw dat is niet goed’, en het me uit mijn dak laten gaan en meespitten van teksten op dope tracks. Veel gaat over het ‘ruige’ straatleven, snoepjes en smatjes. Makkelijk af te doen als ‘ganster bulshit’ en ’wanna-be’s’ neppers. Tot dat realiteit in je smoel terecht komt. Zit ik lekker met een vriendin op haar bank in Venserpolder als haar 15-jarige zoon beneden op de single met een drive-by vanaf een motor wordt neergeschoten. Die ervaring maakte dat ik wat minder snel oordeelde over wat nep of echt is.

Welkom In De Bijlmer
“De Bijlmer wordt gesloopt
en de Bijlmer wordt verbouwd
Amsterdam gecondoleerd
met het verlies van de hoogbouw
maar dit is niet het eind
zeker een nieuw begin
nieuwe flats, nieuwe huizen
nieuw winkelcentrum
de Amsterdamse Poort
iedereen die kent hem”

Aldus Antijano, met een zangeres die helaas niet nader bij naam wordt genoemd. En weet Serry samen met Darkside een echte dansplaat de liefde besproken in Antijano’s nummer om te zetten in een ritme waarop je echt niet anders kan dan dansen: G-Block Love. Scorpio met Mr. Burgs weet mij helemaal op te pompen met een echte straat lofzang.

Opkikker
“Je vindt het dope hoe ik het breng
mijn click is te groot dus fokking eng
ik stress me niet van wat jij brengt
(want) hier kikker je van op.”

Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? Op en top de spijker op de kop. En dan oh, ja. Ja wel. Echt wel. Mijn boy is terug! Een zeer aangename verrassing:

Kruimeldief
“Je was geen gangster,
je was een kruimeldief
niet ruig omdat je buiten sliep
met bier verzuipend je verdriet
je klinkt als een Yankee rapper
vertaald in het Nederlands
je stijl is tweede hands
vals zonder tweede kans”

Kiddo Cee, in het dagelijks leven veel bezig met het inspireren van (probleem-) jongeren: “Ik open de deuren voor anderen en kwam zelf door de ruit”, zoals hij het zelf zegt, “Je boy is terug, je verloren zoon uit de K-Zone (Kraaiennest)”, wordt zijn flow steeds vetter, op een echte boombapper.

Er zullen een hoop zijn die het gehele album zwaar kut vinden. En die kan ik begrijpen. Ik kan me nu verliezen in het bespreken van de technische aspecten, tekstuele inhoud en maatstaven. Maar dit is echt gewoon hiphop recht voor je raap. Check het album: je voelt het of je voelt het niet. Simpel.

De grootste uitdaging die ik geklaard wil zien op het volgende album is dat alle studio geluiden, die nu zijn gebruikt om de sfeer toe te voegen, vervangen zijn door eigen opnamens. Dus geen Amerikaanse politie sirenes, maar gewoon onze eigen Golfjes. En i.p.v. het geluid van druppelend water in een grot, het geluid van een binnenstraat in een flat met een gebroken waterleiding. Voor mij staat het album net zo als El Al het beton voelde: massief. En een plaat als Kruitberg: het staat. En zal het net zoveel discussie teweeg brengen als de Black Box.

Tracklist:
01. Badboy Tava–Bijlmerstyle
02. Vaderloze Troepe–Meer Vuur!!!
03. Wen Regal–King Of The Ring
04. Fynne–Witwas Praktijken
05. (H).B.L.–Dit Is Voor De B
06. Kiddo Cee–Kruimeldief
07. Darkside–Eer Van Mijn Hood
08. M.O.–Handen Omhoog
09. Antijano–Welkom In De Bijlmer
10. Serry–G Block Love
11. Brakko Trixx–Uit Tripple XXX
12. Scorpio–Opkikker
13. Daltons–Daltons
14. Die Ille Kil–Die Ille Kil
15. Ghetto–Mee Naar De Straten
16. Woord Voerders–W.V. Introductie
17. Zed Dibiase–9 Strepen
18. Don-GG–De Game In M’n Zak
19. X-Manne–A-Kant/B-Kant

Redactioneel bericht
De collega waar over gesproken wordt in het bovenstaande artikel: “Al die kut zwarte mogen ze samen met die kut flats weggooien!”, aldus mijn collega, ongegeneerd". Is een collega op het voormalige, negen-tot-vijf, werk van mij. En is met klem niet iemand van de HIJS red. Tijdens het interview met Robert van Bijlmer Style, gepubliceerd 25 Apr ‘08, (klik hier voor de link ) bleek dat leek of het een ’collega’ van HIJS was.

Gepubliceerd op www.HipHopInJeSmoel.com, AQ 25 Apr ’08

Geen opmerkingen: