dinsdag 5 augustus 2008

Plastic Bloemen Planten


Op Koningendag 2008 bezocht Mickey in de ochtend de vrijmarkten rond het Sarfatipark en in de Amsterdamse Poort. ‘s Middag, zitten we in mijn tuin op het gras, mijn vrouw en kind dobberen in het opblaaszwembadje. Hebben we het over het verschil tussen onze buurt, waar we toch weer ruim een decennium tevreden wonen, en de zogenaamde betere buurten. Praten over wat ons opvalt en soms weer lichtelijk verbaasd. “Rond het Sarfatiepark bieden de kinderen oud speelgoed aan. Het is schoon en het is heel.” En verteld verder: “Even zwart-wit gezien. Wat wordt aangeboden in de Amsterdamse Poort is meestal kapot en vies. Er wordt zelfs Mac Donalds Happy Meal speelgoed aangeboden… Kapot en vies.”

Ontgaat iedereen

De oude flat Echtenstein is grotendeels verdwenen. De nieuwbouwwijk Laag Echtenstein is ervoor in de plaats gekomen: doorzon ééngezinswoningen met tuin in Amsterdam. De meeste bewoners hingen meteen gordijnen op die nooit meer open zijn gegaan. Met het extreemste geval een ijzeren rolgordijn op nummer 6. Nu, twee jaar na oplevering, heeft de helft van de bewoners de verplichte tuinafrastering neergezet. Uit vrije wil grote dichte alle zicht ontnemende schuttingen. Zijn bijna alle tuinen, schaarse en vruchtbare grond, bestraat. Meestal met tegels en bakstennen van het naast gelegen bouwterrein. De ruimtes voor de afwatering tussen de huizen en de voorstoepjes zijn ook netjes dicht gemaakt. Dat de vernieuwde Bijlmermeer blijft een drassige polder blijft, ontgaat iedereen.

En dan vertel ik

Opsommend: in de ene helft van de tuinen wordt een overkill aan dingen gedaan. Bijna de gehele tuincentrum catalogus wordt er in gepropt. In de andere helft van de tuinen is het nog steeds een woesternij. Schieten wasmachines, naast schotelantenne’s, wortel in het onkruid. En dan vertel ik Mickey wat me nog het meest verbaasd: “Als mijn buren plastic bloemen planten, dan weet ik dat ik in een achterbuurt woon.”

AQ/Auke